Οι ψυχολογικές επιπτώσεις της νόσου επιδρούν καταλυτικά στην συναισθηματική κατάσταση του ασθενούς. Η πλάγια μυατροφική σκλήρυνση χαρακτηρίζεται ως μη αναστρέψιμη ασθένεια, οδηγώντας σε αλλαγή της συμπεριφοράς, εκδήλωση έντονων συναισθηματικών διακυμάνσεων και  επηρεάζει την προσωπικότητα των ασθενών. Συχνά, μετά την συνειδητοποίηση της  ασθένειας εμφανίζουν μια απαθή στάση, εκφράζουν έντονη άρνηση και  νιώθουν ότι δεν έχουν λόγο να προσπαθήσουν για ένα καλύτερο τρόπο ζωής και η διάθεση τους επηρεάζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Για ένα άτομο με τη νόσο του κινητικού νευρώνα είναι σημαντικό να μη νιώθει ότι βαραίνει τους οικείους του, με τη συνεχή φροντίδα που χρειάζεται.  Είναι μια διαδικασία που τους προκαλεί άγχος και βιώνουν τον εαυτό τους ως ένα επιπρόσθετο βάρος στην οικογένεια. Δυσκολεύονται να διαχειριστούν την στάση της οικογένειας η οποία διακατέχεται από μια ατέρμονη προσπάθεια ότι χρειάζεται να έχει καλή ψυχολογία.

Σε αυτό το πλαίσιο συχνά ο ασθενής και η οικογένεια δεν επικοινωνεί τα πραγματικά συναισθήματα, φόβους, σκέψεις, αγωνία και ξεκινάει μια συναισθηματική απόσταση και αποξένωση.  Το οικείο οικογενειακό περιβάλλον στην προσπάθεια του  να συμβάλει στην διατήρηση μιας καλής ψυχολογίας κρατά μακριά τον ασθενή από αυτά τα συναισθήματα. Αντίστοιχα ο ασθενής προκειμένου να μην επιφορτίσει  το ήδη επιβαρυμένο κλίμα στην οικογένεια, οδηγείται στη σιωπή και στην μη έκφραση των συναισθημάτων  και σκέψεων του.

Οι ασθενείς οι οποίοι μαθαίνουν για την διάγνωση της νόσου είναι πολύ σύνηθες να παρουσιάσουν άγχος ή ακόμα και κατάθλιψη. Ενδέχεται να καταρρεύσουν συναισθηματικά και αυτό μπορεί να εκδηλωθεί με ποίκιλες συμπεριφορές όπως η άρνηση, θυμός, δυσκολία στον ύπνο, κακή διάθεση, έντονη αντιδραστικότητα, κοινωνική απομόνωση, έντονα ξεσπάσματα οργής, παραίτηση από κάθε προσπάθεια για συνεργασία,  ευερεθιστότητα και απόγνωση.